Ikzelf, toen ik jong was.
Geen vrolijke aanblik.
Dan weer de wintertijd
als niets zich roert
maar wat de seizoenen ook vervormen
wordt maan na maan...
Postumus, Agrippa's enige nog levende zoon en mijn beste vriend.
Zijn moeder, Julia, was verbannen...
en zijn twee oudere broers waren een geheimzinnige dood gestorven.
Die blonde Apollo is Germanicus, mijn broer, en al een groot soldaat.
En als jullie nog even wachten, zien jullie een heel ander wezen.
Livilla, mijn zus.
Ja, daar is ze.
Ze is Postumus' kwelgeest, zoals altijd als haar man er niet is.
Zal u hechter aan zich binden
Prachtig, prachtig.
Horatius, m'n beste, wat een taalgebruik, schitterend.
Was dat niet mooi?
Heel bijzonder, dat noem ik nog 's poëzie.
Ovidius kan er niet aan tippen.
Ik heb nooit van z'n werk gehouden.
Goed, hij schrijft mooi, maar gewaagd. Vaak is hij ronduit schunnig.
Ik wil 'm hier niet hebben.
Hij heeft 'n mooie stem, maar wat doet hij daarmee?
Schunnigheden debiteren.
Dichten is prima, maar dan wel over zaken die geschikt zijn voor kinderoren.
Ik wil uw boek hebben zodra 't verschijnt.
Voor u gaat, heb ik nog 'n cadeautje voor u.
Een kleinigheid, 'n Etruskisch beeldje.
Het is puur goud, het zal u zeker bevallen.
Praxis, waar ben je?
Hij weet waar 't is. U zult ervan opkijken, echt.
U moet nog 's vaker komen. - Graag.
Ik vroeg me al af wanneer je dat om zou stoten.
Wat ben je toch onhandig.
Laat dat, als jij wilt schoonmaken, is er wel werk voor je in de keuken.
Pina, wakker worden, we gaan. - We gaan allemaal maar 's.
Gaan jullie nu al? - Het is al laat.
Ja, er is morgen weer veel werk te doen.
Een slaap'rig hoofd is warrigheid
Wat kan die Horatius dichten, hè?
Livilla, iedereen was er, maar je man niet. Dat kan niet.
Castor haat familiediners. - Ik snap dat niet.
Tiberius, praat 's met die zoon van je. - Naar mij luistert hij niet.
Welterusten, oma.
Je staat op mijn voet.
Claudius, schiet 'n beetje op.
Postumus, morgen bekijk ik je troepen. Zijn ze goed?
Prima. Het zijn bruikbare mannen.
Zeg tegen je man... nou ja, je weet wel.
Welterusten, schat. Je zag er prachtig uit vanavond.
Welterusten, oom.
Welterusten, opa. - O, welterusten, Claudius.
Wat een heerlijke avond.
Het zijn zulke lieve kinderen.
Ze waren blij met hun cadeautjes.
Wat moeten we aan met Claudius?
Met Claudius? Hoe bedoel je? - Met de spelen ter ere van zijn vader.
Moeten we het daar nu over hebben?
Uitstel heeft geen zin: zit hij bij de spelen naast je of niet?
Het is raar als ie niet naast me zit. - Zo'n spastische sul naast je is raar.
We praten er morgen over. Welterusten, schat.
Geen getob, ik vraag hem wel 'n paar keer te eten.
Dan zie ik wel hoe hij zich redt.
Als hij dat getrek met z'n hoofd maar kon laten.
Caesar, er is een koerier uit Germanië.
Ben je gek, moet ik zo laat nog berichten lezen?
Maar het is dringend. Er is 'n vreselijke ramp gebeurd.
Laat hem maar binnen.
Kom jij zo binnen? Kon je niet eerst 'n bad nemen?
Vergeeft u me. Ik heb vier dagen gereden, ik...
Bij welk legioen zit je? - Ik zat bij het 19de.
Zat? Ben je overgeplaatst?
Het 19e legioen bestaat niet meer. Het 17e en 18e ook niet.
Het leger van Quintilius Varus is afgeslacht in het Teutoburgerwoud.
Heel Gallië ligt open voor de Germaanse stammen.
Afgeslacht?
Wat vertel je me daar?
We hebben geen leger meer ten oosten van de Rijn.
Soldaten, ordonnansen, hulptroepen en generale staf.
Allemaal afgeslacht. De overlevenden werden opgejaagd en afgemaakt.
Waar is Varus?
Dood. Toen alles verloren was, pleegde hij zelfmoord.
Drie legioenen?
Drie legioenen, Caesar. Er is niets meer van over.
Roep Germanicus en Postumus, snel.
Kom mee naar m'n werkkamer. Jij ook.
Ze hebben ons hier overvallen, en hier.
Het was 'n strafexpeditie wegens de moord op enkele belastinginners.
Ging hij met drie legioenen op strafexpeditie?
Eerst niet, maar na aanvankelijke verliezen zette hij 't hele leger in.
En de loyale Germanen?
Die verraders gidsten ons het bos in en verdwenen toen.
Maar waren jullie niet gewaarschuwd?
Keer op keer, Caesar.
Vertel op.
We hadden talloze signalen dat 't broeide in de dorpen.
Vertel verder.
De bevelhebber heeft die in de wind geslagen.
Ik had die stijfkop nooit moeten benoemen. Ga verder.
We trokken door het woud, zonder verkenners vooruit of op de flanken.
Het ging traag, want we moesten steeds bomen hakken.
Toen ging 't regenen. De bogen werden nat en de Ieren schilden loodzwaar.
Onze karren zaten vast in de modder. Toen ze aanvielen, waren we kansloos.
Wat is er gebeurd?
Het oostelijke Rijnleger is totaal uitgeroeid.
Gallië ligt open voor de Germanen.
Hoe ben jij ontsnapt?
Eén officier hield zijn hoofd koel. Cassius Chaerea.
Hij vormde 'n groep van 120 man die zich terugvocht naar 't fort.
Hebben de Germanen mensen gevangen genomen?
Ze hebben ze in rieten kooien levend verbrand.
Ik kan Postumus niet vinden. Hij is niet in z'n kamer.
Praxis, is 't bij je opgekomen dat hij bij z'n vrouw kan zijn?
Natuurlijk, maar daar was hij ook niet.
Een paleiswacht zag hem naar de vertrekken van uw kleindochter lopen.
Ik heb natuurlijk niet doorgevraagd, want...
Want haar man is nog niet thuis.
Met Postumus' rekruten erbij hebben we 'n legioen bij elkaar.
Goed, maar hebben de Germanen de Rijnbruggen in handen?
Welnee, die barbaren willen alleen plunderen.
Dan bezetten we die bruggen zelf.
Ik ga morgen met 'n groep. - Ik kom je achterna.
Nee, Germanicus blijft hier. Hij moet de paniek bezweren.
Het was hier. Het is jaren geleden, maar ik heb 't gezien.
Misschien is 't gestolen.
Ha, daar komt al iemand.
We zoeken 'n boek.
Polemokles' analyse van de militaire tactiek van Polybius.
Het staat niet in de catalogus. - Ik zoek wel even.
Is dat niet de jonge Claudius?
Wat ben je aan 't lezen?
Een romantisch niemendalletje, net als al die jongelui.
Welk boek is 't?
Het is uw eigen geschiedenis van de Burgeroorlogen.
Een niemendalletje. - Dus je weet wie ik ben?
Asinius Pollio...
een van onze grote geschiedschrijvers.
Een van hen, hoe bedoel je? - Een van de twee grootste.
En wie is die andere dan?
Livius natuurlijk. - Twee grootste, dat kan niet.
Dat is gedraai en krompraterij.
Wie van ons tweeën lees je 't liefst?
Pollio, dat is geen stijl. - Onzin, 't is een slimme knaap.
Zeg eerlijk: wie van ons lees je 't liefst?
Dat hangt ervan af.
Slim, maar laf. - Het hangt ervan af waarom ik lees.
Voor mooi taalgebruik lees ik Livius.
Voor de scherpe analyse lees ik Pollio.
Zo vlei je geen van ons beiden. - Ik wou niet vleien, maar eerlijk zijn.
Er schuilt misschien 'n historicus in hem.
Het moet in 'n andere bibliotheek zijn.
Ik ben nog niet zo oud dat ik niet weet in welke bibliotheek ik ben.
Het boek dat u zoekt, ligt bovenop.
Het vierde vanaf 't raam, achteraan.
Maar 't heet 'verhandeling over tactiek'.
Het is van Polemokrates, niet Polemokles.
En hij was een jood, geen Griek.
Ik hoop voor je dat je gelijk hebt, want ik laat me niet graag de les lezen.
Heb ik hem kwaad gemaakt? - Dat is heel goed voor 'm.
Hou je van geschiedenis?
Wie ben Jij?
Livius noemde je Claudius.
Ik ben Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus.
O, die Claudius.
Ik hoorde dat je debiel was.
Mijn familie schaamt zich voor me omdat ik...
stotteren mank loop en met m'n hoofd trek.
Dat viel me op, ja. Is daar niets aan te doen?
Volgens de artsen gaat 't misschien vanzelf over.
Waarom was je mijn boek aan 't lezen?
Ik verzamel materiaal voor 'n biografie van m'n vader en grootvader.
Ik kan me hen herinneren.
Ze geloofden allebei in de republiek.
Dat weet ik, daarom moesten ze dood. - Wat zegt u?
Daarom zijn ze vergiftigd.
Vergiftigd? - Stil, niet zo hard.
Ik noem geen namen, maar dit wil ik je wel vertellen.
Jij schrijft 'n boek over je vader?
Dat laten ze je niet afmaken. - Wie zijn 'ze'?
Dat doet er niet toe.
Luister, ik heb 'n goed advies voor je.
Wil je 'n lang en nuttig leven?
Overdrijf dan je gestotter en mankheid.
Doe zo warrig mogelijk, alsof je gek bent.
Begrijp je wat ik zeg?
Ik vond 't leuk om met je te praten. Ik ga Livius zoeken.
Vergiftigd?
Proef dat 's.
Er gaat niets boven eten dat zo van een boom, een akker of een plant komt.
Het is lekker, maar u wou vast niet met mij over vijgen praten.
We zijn geluksvogels.
We zijn niet geboren in 'n hut langs de Rijn of 'n armzalige tent in Syrië.
Weet jij wat Rome betekent?
Weet je hoeveel werk er verzet is voordat Rome de wereld regeerde?
Weet jij hoeveel werk 't kost om dat zo te houden?
Bent u boos op me, grootvader?
Ga zitten.
Luister, Postumus.
Wij mogen nooit slapen.
Anderen denken aan brood en spelen, maar wij moeten voor hen zorgen.
Ik hoor steeds klachten over je. - Wat voor klachten?
Van alles. Je gooide laatst 'n paleiswacht in de fontein.
Hij lachte Claudius uit. - Wie niet?
Wil je iedereen in de fontein gooien?
Ze zeggen dat je grof en lomp doet. - Wie zegt dat?
Livia, zij klaagt steeds over je.
Wat zegt ze dan?
Ze zegt bijvoorbeeld dat je achter de vrouwen aanzit. Is dat zo?
Toen die koerier met nieuws uit Germanië kwam, heb ik je laten roepen.
Je was niet op je kamer.
Je vrouw klaagt dat je zelden bij haar slaapt.
Ik heb haar nooit gewild. - Nou en? Een vrouw is een vrouw.
Wij moeten 't voorbeeld geven en zorgen dat ons werk wordt voortgezet.
Waarom mag ik de erfenis van mijn vader niet hebben?
Dus dat zit je dwars. Je krijgt je erfenis als je er klaar voor bent.
Moet ik daar 'n examen voor afleggen? - Niet zo brutaal.
Luister goed.
Je vader was mijn vriend en beoogde opvolger.
Dat verwachtte ik ook van zijn zoons.
Je broers zijn dood, alleen jij bent nog over.
En ik zie jou als mijn opvolger.
Mijn stiefvader ziet dat anders. - Ach, Tiberius...
U hebt ook hem geadopteerd.
Dat heb ik gedaan uit respect voor zijn moeder.
Maar Tiberius ligt me niet. Ik mag 'm niet.
Hij heeft geen recht op mijn opvolging.
Ik zeg 'opvolgen', maar we zijn geen koningen. Het is geen goddelijk recht.
Na al mijn werk voor de publieke zaak, volgt de senaat mijn advies wel op.
Maar eerst moet je mijn vertrouwen verdienen.
Grootmoeder. U hebt me laten roepen.
Hoe maakt u 't?
Grootmoeder.
Waarom bedrieg jij je man?
Bedriegen? Hoe bedoelt u dat?
Waarom laat jij Postumus Agrippa 's nachts in je kamer?
Wie beweert zoiets?
Kom hier.
Je gaat me toch niet voorliegen? Je denkt toch niet dat ik gek ben?
Denk je dat ik niet weet wat er zich afspeelt in m'n eigen huis?
Ik hou je in de gaten, meisje. En Postumus Agrippa ook.
Net zoals ik zijn moeder in de gaten hield, je tante Julia.
Herinner je je haar nog?
Zij is verbannen naar Pandataria.
Je loopt 't eiland in 'n paar minuten af.
Vaak zal ze dat wel niet meer doen.
Ze zit er nu al zeven jaar.
Ik had 't zo niet bedoeld.
Ik zal 't nooit meer doen.
Stuur me niet weg, alstublieft.
Ik zal 'm nooit meer zien, dat zweer ik.
Je bent altijd 'n ondeugende meid geweest, weet je dat?
Je moeder had strenger moeten zijn.
Zeg 't niet tegen Augustus. Hij verbant me en dat overleef ik niet.
Misschien hoeft 't zover niet te komen.
Kom, droog je tranen.
Goed zo.
Je bent zo'n mooie vrouw.
Ik ben ook eens mooi geweest.
Ze zeggen dat u de mooiste vrouw ter wereld was.
Er was nog één andere vrouw.
Maar zij zat in Egypte.
En haar leven was korter dan het mijne.
Terug naar Postumus Agrippa.
Je bent toch niet verliefd op 'm?
Hij viel je lastig en je gaf hem zijn zin.
Wat zijn wij vrouwen toch zwak.
Hij liet me nooit met rust. - En jij plaagde 'm altijd.
Ik zweer dat ik 't niet meer zal doen.
Ik zou maar goed nadenken voordat je iets zweert.
Ik moet nu als 'n volwassen vrouw met je praten.
Kan ik met je praten?
Kan ik openhartig met je praten?
Jaren geleden, nog voor jij geboren was...
woedde er 'n vreselijke burgeroorlog.
Rome wankelde en kwam bijna ten val.
Ik vrees dat dat weer kan gebeuren.
Zal 't weer gebeuren?
Eén ding weet ik.
Dit schip moet één roerganger hebben.
De vraag is: welke roerganger?
Als daar twijfel over is, wacht ons een nieuwe burgeroorlog.
Is er dan twijfel? - Niet bij mij.
Maar wel bij iemand anders.
Augustus?
Precies.
En ik moet die twijfel wegnemen.
In al mijn doen en laten is dat mijn enige doel geweest.
En dat moet nu ook jouw doel worden.
Hoe dan, grootmoeder?
Wil je dat jouw echtgenoot keizer van Rome wordt?
Dan moet zijn vader eerst keizer worden.
Tiberius moet Augustus opvolgen als Castor Tiberius wil opvolgen.
Alleen dan komt hij in aanmerking.
Dan ligt zijn opvolging voor de hand.
En Postumus?
Bravo, schat.
Jij hebt 't begrepen.
Precies, Postumus.
Zoals steeds draait 't om Postumus.
Niets.
Hij doet in wezen niets.
Hij heeft de bruggen in handen, maar steekt niet over.
Hij speelt 'n eigen spelletje.
Wat voor spelletje speelt die zoon van jou? Hij voert geen steek uit.
Wat schrijft hij? - Niks, daar komt 't op neer.
Die barbaren hebben mijn Adelaars.
Quintilius Varus, waar zijn mijn Adelaars?
Laat ons alleen.
Hij is voorzichtig.
Ik wil mijn Adelaars terug, maar hij verroert zich niet.
Moet hij met die rekruten risico nemen?
Dan had hij net zo goed hier kunnen blijven. Hij speelt 'n spelletje.
Stel je niet aan. - Waar zijn mijn Adelaars dan?
Hij komt in actie als hij zover is. - Nee, nú. Ik stuur Postumus naar 'm toe.
Dat lijkt me niet verstandig.
Ik doe de militaire zaken, niet jij.
Wind je niet zo vreselijk op.
Ik bemoei me er echt niet mee. Mijn zoon zal blij zijn met versterking.
Ik heb alleen twijfels over Postumus.
Hij heeft geen ervaring. - Dat roep je altijd.
Ik roep dat omdat 't waar is.
Wie anders? Hij traint die rekruten al maanden.
Hij heeft geen gevechtservaring.
Alleen zo leert ie 't. Z'n broer was op z'n 19e al gouverneur.
Gaius was anders. Je had vertrouwen in hem en de senaat ook.
Gaius was betrouwbaar, een staatsman.
Postumus is onvoorspelbaar.
Als je Postumus stuurt, zal Tiberius dat als kritiek opvatten.
Terecht, ik stuur 'm dat leger niet voor de gezelligheid.
Maar Postumus en Tiberius hebben elkaar nooit vertrouwd.
Tiberius zal Postumus als 'n spion beschouwen, als blijk van wantrouwen.
Belachelijk.
Je zei toch dat ie volgens jou een eigen spelletje speelt?
Als je geen ruzie tussen de bevelhebbers wilt...
kun je beter Germanicus sturen.
Goed, ik stuur Germanicus wel.
Maar ik wil mijn Adelaars terug.
Wat is dit? - Een biografie.
Het begin van 'n biografie. - Van wie?
Dóór wie, bedoel je. Claudius was ermee bezig. Antonia heeft 't me laten zien.
Moet ik dit lezen?
Het is 'n staatsgevaarlijk boek. Ik heb 't hem verboden.
Staatsgevaarlijk? - Hij prijst zijn vader.
Omdat die zoveel waarde hechtte aan de republiek.
Die jongen kan geen kwaad. Ik hoef 'm toch niet te straffen?
Maar je moet wel beslissen of hij bij de spelen naast je zit.
De spelen zijn ter ere van zijn vader. Germanicus en hij zijn z'n zoons.
Laat 'm achterin zitten.
Overigens, ik betaal die spelen niet.
Wil je ze liever afgelasten?
Ik wil niet voor de kosten opdraaien.
Niemand vraagt jou om de kosten te dragen.
Als dat maar duidelijk is. - Dat wist je toch?
Antonia en ik dragen de kosten.
En Germanicus en Claudius.
Dan moet hij er zeker bij zijn. Dat wordt 'n dure plaats voor 'm.
Wanneer gaat hij 's trouwen? - Eind dit jaar.
Dat zei je vorig jaar ook al. - Toen heb ik 't uitgesteld.
Wil dat meisje wel? - Wat doet dat ertoe?
Ze zijn zes jaar geleden verloofd.
Ik heb met 'r te doen. Hoe ziet ze eruit?
Geen idee, ik heb haar sinds haar 13e niet gezien.
Weet ze wat 'r te wachten staat? - Dat weten we toch nooit?
Ik heb die zaken dertig jaar gedaan, ga jij je er nu ineens mee bemoeien?
Ik stelde 'n vraag, mag dat niet?
Wat heb jij? Je bent ongenietbaar.
Jij bent ongenietbaar.
En 't wordt met de dag erger. Iedereen zegt 't.
Volgens mij moet je rust nemen.
Heel lang.
Quintilius Varus, waar zijn mijn Adelaars?
Claudius, niet daar.
Die plaatsen zijn voor de keizer.
Ga hierachter zitten, bij Herodes.
Je hebt 'n snotneus.
Moet je kijken, het publiek wil bloed zien.
Dit is mijn eerste zwaardgevecht. Ik wou dat Germanicus erbij was.
Zie je dat? Zij eten zich dik, terwijl anderen zich straks laten afslachten.
Herodes, je gaat ons plezier toch niet bederven?
Welnee, ik vind het fascinerend. Ik krijg er niet genoeg van.
Het is van oorsprong religieus.
Het is eigenlijk een godsdienstige rite.
Zo eren we de geesten van de doden.
Door mensen te doden? Wat nobel.
Hou op, als jood begrijp jij dat niet.
Trouwens, als moeder je hoort, wordt ze boos.
Ik wil even wat zeggen, voor de spelen beginnen.
Dichterbij graag.
Deze spelen zijn ter ere van mijn zoon Drusus Nero.
Hij was heel wat meer mans dan jullie bij elkaar.
Ik wil dat men nog over deze spelen praat als jullie allang vergeten zijn...
zelfs door jullie naasten. Jullie zijn allemaal uitschot.
Maar een enkeling kan hier bewijzen dat hij meer waard is.
Wie niet door de dood bevrijd wordt...
krijgt na afloop vrijheden, goudpleet en muntstukken.
Maar...
ik wil een boeiend schouwspel.
Ik wil waar voor m'n geld.
Ik wil geen schijnvertoning.
Niet eerst een halfuur om elkaar heendraaien voor de eerste klap valt.
Dat gebeurt te vaak, de laatste tijd. En die trucs van jullie ken ik.
Ook die varkensblaas met bloed zodat 't lijkt alsof jullie dood zijn.
Dat gebeurt te vaak, de laatste tijd.
Deze spelen worden uitgehold...
doordat jullie steeds trucs gebruiken om in leven te blijven.
Ik ben daar niet van gediend.
Maak er 'n mooie show van.
De levenden krijgen 'n hoop geld en de doden 'n mooie begrafenis.
En zo niet...
dan ontbind ik dit gilde...
en stuur ik jullie naar de mijnen in Numidië.
Meer heb ik niet te zeggen.
Zet 'm overeind. Dit is geen klucht.
Dat is mij ook 's overkomen.
Weet je nog, Livia?
Echt waar. Op welke spelen was dat?
Of was 't bij de rennen?
De gladiatoren groeten je.
Beheers je toch.
Zij gaan dood, maar ze maken zich niet zo druk als jij.
Drusus zou ervan genoten hebben.
Ik dacht net aan 'm. - Hij kijkt vast en zeker.
Arme Drusus.
Die dikke gaat winnen.
Wedden, Herodes? Ik zet 20 goudstukken op die dikzak.
Als jood mag ik niet op iemands leven wedden.
O, nee? Ik dacht dat jullie op alles mochten wedden.
Joden gokken graag, maar hun vrees voor hun God is groter.
Welke? - We hebben er maar één.
Eén god is niet genoeg. Neem er een paar van ons over.
Geloof me, die ene God is al lastig genoeg.
Maar ik neem uw weddenschap aan.
Maak 'm af.
Laat maar.
Ik breng 'm wel naar huis.
Waar is je man? - Die is weer 's de hort op.
Alleen zo kon ik bij de spelen van je afblijven, ik werd bijna gek.
Arme schat van me.
Moord, moord.
Hou op.
Help me. Niet doen, hou op.
Hij wou me verkrachten. Hou 'm bij me weg.
Loeder, jij vuil loeder...
Wat ben jij? Een beest?
Het is gelogen, alles is gelogen. - Beest, kijk hoe bang ze is.
Zij vroeg me te komen. - Hij klom over 't balkon en viel me aan.
Zij vroeg je binnen met haar man vlak in de buurt?
Ze zei dat hij er niet was. - Smeerlap...
Hou daarmee op.
Wacht buiten.
Is dit niet jouw dolk?
Jawel, maar die kon ze zo pakken. Zij en Castor aten vaak bij ons.
Wat denk je wel? Wil je mij wijsmaken dat zij je in de val heeft gelokt?
Waarom zou ze dat doen? Vertel op.
Vraag 't haar. Zij weet 't wel.
Ik vraag 't jou. - Hij belastert iedereen.
Ze haat me en u wilt 't niet zien. - Wat zeg je daar?
Ze haatte m'n broers, m'n moeder en nu ieder die haar zoon in de weg staat.
Wat moet dit allemaal, wat zegt ie daar?
Grootvader, doe die oogkleppen af. AI uw naasten gaan dood of verdwijnen.
Dat is geen toeval.
Mijn vader, Agrippa, en Marcellus.
M'n broers, Gaius en Lucius, m'n moeder, Julia, en nu ik.
Ze maakt voor zichzelf de weg vrij.
En haar zoon Drusus, voor wie zij die spelen heeft gehouden.
Vraag haar hoe hij gestorven is: daar heeft haar lijfarts voor gezorgd.
Marcellus?
Agfippa?
Wat zegt ie daar?
Is hij helemaal doorgedraaid?
Denkt hij dat ze allemaal vermoord zijn?
Ben je gek geworden?
Of doe je alsof je gek bent?
Slim hoor. Je denkt er zo genadig van af te komen.
Je wilt zo op mijn gemoed werken.
Je denkt dat ik je dan laat behandelen.
Ik walg van je.
Ik ruim nog liever kots op dan dat ik met jou praat.
Het is niet te geloven.
Het is te zot voor woorden.
Ik moet wel gek zijn dat ik 't zeg.
Wat een grap.
Wat een ziekelijke grap.
Niet ik ben gek, maar zij. Kijk dan.
Zij is gestoord. Zij richt ons allemaal te gronde, en u erbij.
Ik kan je wel vermoorden.
Ik zou je darmen kunnen uitrukken zonder 'n traan te laten.
Maar dat zou te goed voor je zijn.
Ik zal je laten lijden, net als je moeder.
Je mag wegkwijnen op 'n eilandje, met alleen vogels als gezelschap.
Een eilandje dat op geen enkele kaart staat.
Ik vind er wel een, eentje die bij je past.
Na tien minuten ken je elke steen en grasspriet.
En daar blijf je tot het eind van je dagen.
Wacht. Neem hem mee.
Sluit hem op.
Gaat 't een beetje?
Ik voel me bezoedeld. - Nee, hij is degene die bezoedeld is.
Morgen gaan we samen een offer brengen in de tempel.
Dan zul je je beter voelen.
Ze zijn me buiten aan 't zoeken.
Ik heb niet veel tijd. Luister naar me.
Hij is ontsnapt. Ze zoeken hem nu.
Hij komt niet ver.
AI vlucht ie naar 't eind van de wereld, vroeg of laat levert iemand 'm uit.
Breng je vrouw naar bed.
En wees lief voor haar. Slaap bij haar, zoals 't hoort.
Als jij dat vaker had gedaan, was dit allemaal niet gebeurd.
Denk je echt dat mijn oma Livilla ertoe heeft aangezet?
Ik weet 't zeker.
Ik ga nu, Livia mag niet weten dat ik hier was.
Maar ik moest 't je vertellen. Jij moet 't Germanicus vertellen.
Dat zal ik doen. Zorg dat je in leven blijft.
Geef ze geen excuus om je te vermoorden.
Ik zal je bruiloft missen. - Ach, 't wordt 'n kleine plechtigheid.
Ze schamen zich veel te veel voor me. - Goed zo. Zorg dat 't zo blijft.
Doe of je gek bent, dan ben je veilig. - Iemand anders zei dat ook al.
Asinius Pollio.
We zijn dus niet de enigen die weten wat er hier aan de hand is.
Vaarwel, goede vriend.
Wat is zij... Wat is zij groot geworden.
Ze is maar door blijven groeien.